Minke vertelt over haar tussenjaar in Zuidoost-Azië!

Ga ik volgend jaar meteen studeren, of wil ik liever eerst op reis? Deze vraag spookt al een hele tijd door mijn hoofd. Er zijn genoeg mensen die meteen aan een vervolgopleiding beginnen, maar sommigen kiezen ervoor om eerst een jaar de wereld -en zichzelf- te ontdekken. Zij vertellen jullie graag hun verhaal! Zo vertelde Karen jullie een aantal maanden geleden al over haar taalcursus in Zuid-Afrika. Vandaag laat ik Minke aan het woord: zij heeft vorig jaar vrijwilligerswerk gedaan en rondgereisd in Zuidoost-Azië.

Waarom heb je er voor gekozen om na de middelbare school een 'tussenjaar' te doen?
Ik wist eigenlijk al vanaf het moment dat ik over studies en mijn leven na de middelbare school moest nadenken dat ik een tussenjaar wilde doen. Ik had totaal geen zin om na 6 jaar studeren direct te beginnen met weer jaren studeren. Maar vooral was het een geweldige kans om een jaar precies te kunnen doen wat ik wilde en het avontuur op te zoeken. Ook financieel was het geen nadeel, omdat ik alles voor mijn reis zelf gefinancierd heb door eerst te werken. Er zaten gewoon geen nadelen aan.

Wanneer besloot je dat je naar Cambodja wilde? En waarom werd het Cambodja?
Ik besloot pas heel laat dat het Cambodja werd (in november, terwijl ik eind januari weg wilde), maar ik wist ik al een hele tijd zeker dat ik naar Azië wilde. Maar omdat het mijn plan was om alleen te gaan, besloot ik om een project te zoeken waarmee ik mijn reis kon beginnen, om niet in het diepe gegooid te worden. Ik vond een van oorsprong Groningse organisatie (ze zijn nu gefuseerd met het landelijke Be More), die heel interessante projecten in Cambodja had. Ze waren relatief goedkoop en de manier van werken beviel me veel meer dan de andere organisaties waar ik naar gekeken had, zodoende werd het Cambodja en niet een ander Aziatisch land.

Hoe zag een dag vrijwilligerswerk er voor jou uit?
Ik werkte op een schooltje voor straatkinderen uit Siem Reap (de derde stad van Cambodja), om half negen was ik aanwezig op school. Vervolgens kregen de kinderen ontbijt en werd de dag geopend door een soort discipline-oefening. Alle leerlingen moesten in rijen gaan staan en werden toegesproken door een van de leraren. De eerste les was living values, gegeven door de Khmer Teachers (Cambodjaanse leraren). Daar waren wij als vrijwilligers niet bij, wij gebruikten de tijd om de laatste voorbereidingen voor de lessen die dag te doen.

Als de living values les afgelopen was, begon een van de drie lessen die op de school gegeven werden. Workshops, General Studies of English. Ik was de leraar voor Workshops en General Studies voor mijn klas, de Khmer Teacher van mijn klas bleef er altijd (als dat kon) bij om te vertalen, en ten slotte zelf de les English te geven, waarbij ik juist diende om de uitspraak te verbeteren en uitleg te geven. Zo konden de vrijwilligers wat leren van de Khmer Teachers en andersom. Tijdens de Workshops mocht ik eigenlijk doen wat ik wilde, dus sport, dans, drama, spelletjes en knutselen/tekenen. 

Voor General Studies was er een soort programma dat ik diende te volgen, het hield vooral in dat ik een soort verdieping gaf op waar we met English mee bezig waren. Dat kon grammaticaal zijn, maar vaak ook te maken hebben met het onderwerp van de lessen. Zoals jobs, animals, nature en nog veel meer. Ik gaf dus afwisselend biologie, aardrijkskunde, geschiedenis, rekenen en taal.

Rond de lunch wisselde de groep, ik had twee klassen van ongeveer hetzelfde niveau op een dag. De ochtendgroep gaat in de middag naar public school en de middaggroep in de ochtend. Om half vijf 's middags waren we vrij, en fietsten we terug naar het centrum. 's Middags en 's avonds gebruikte ik de vrije tijd om mijn lessen voor te bereiden of gingen we met wat andere vrijwilligers wat leuks doen in Siem Reap.

Waar verbleef je?
Ik woonde samen met de andere vrijwilligers die via de organisatie naar Siem Reap waren gekomen in een guesthouse net buiten het centrum van Siem Reap. Dat was al van tevoren geregeld door Pure. Ik deelde de kamer met een andere Nederlandse vrijwilligster, maar zij werkte op een ander project.

Na twee maanden vrijwilligerswerk ben je verder gaan reizen door Thailand, Laos en Vietnam. Vond je het niet eng om in je eentje op pad te gaan?
Nee, op dat moment niet meer. Ik had al vrij veel van Cambodja gezien om een beetje te weten hoe je moet zorgen dat je in een goede bus terecht komt, hoe je een redelijk guesthouse vindt en hoe je voorkomt dat je onderweg bestolen of afgezet wordt. Maar er waren in de eerste weken dat ik uit Siem Reap vertrokken was, wel momenten dat ik met het eerstvolgende vliegtuig weer naar huis wilde. Nadat ik een beetje gewend was aan het maken van vrienden voor een paar dagen, was dat al snel over. Vanaf toen was het eigenlijk alleen nog maar leuk om weg te zijn.

Hoe hield je contact met vrienden en familie?
De meeste vrienden en familie hielden contact via Facebook of mailtjes. Skypen is eigenlijk nauwelijks gelukt, omdat de verbinding meestal echt niet goed genoeg was. Eigenlijk heb ik sowieso weinig contact gehad met mensen van thuis, ik had er niet echt behoefte aan en ik wilde ook het gevoel hebben dat ik echt ver weg was. Ik denk dat mijn ouders me een keer in de vier weken belden (op mijn lokale simkaart via hallobuitenland.nl, heel goedkoop!).

Wat is je leukste ervaring?
Ha! Het kiezen van mijn leukste ervaring. Dat is kiezen tussen alle geweldige Khmer mensen die ik ontmoet heb en me meenamen achterop de motor, een concert van de plaatselijke popsensatie, oneindig veel tochten op de scooter (wat een oneindig fijn gevoel is dat), alle geweldige backpackers die ik ontmoet heb, onbewoonde eilanden, zonsondergangen, een tocht door de mekongdelta (zo, zo mooi!), een twee dagen lange boottocht over de mekong in Laos, de jungle, de stranden, de tempels, maar natuurlijk ook de cocktails op het strand en uitgaan en buckets drinken of toch mijn kindjes van Anjali House. Ik zou echt nooit uit al deze dingen kunnen kiezen. Ik denk dat juist het complete verhaal de ervaring maakt, zonder het soms eenzaam voelen of extreem afgezet worden alleen omdat je blank bent, is een paar maanden reizen nooit zoveel waard.

En je minst leuke ervaring?
Hm nou, dat is makkelijker. Twee dingen: heel erg ziek worden van verkeerd eten en het gejat worden van mijn iPod. Vooral omdat hij door twee gasten op een scooter uit m'n handen gepakt is, heel erg schrikken! Gelukkig was dat op een van mijn laatste dagen, had er dus niet heel veel gemis van.

Zou je mensen die erover twijfelen om een soortgelijke reis te maken, aanraden dit te doen?
Zonder twijfel, ja! Waar je ook heengaat, ik denk dat leren een paar maanden van huis en al je vrienden te zijn en mensen van over de hele wereld te ontmoeten en vrienden mee te worden, heel erg goed voor je is. Bovendien, als je weg bent kan je kan doen en laten wat je wil, zoveel beleven, ik werd er gelukkiger van en ik denk dat anderen dat ook worden.

Heb jij ook een bijzondere reis gemaakt na de middelbare school en wil je hier, net als Minke, iets over vertellen? Stuur dan een mailtje naar fanilla@hotmail.nl! Hebben jullie er wel eens over nagedacht om een tussenjaar te doen?